Techniek, acute zorg en een band met je patiënt: dát is werken op de Dialyse

Hoe ben je bij Franciscus terechtgekomen?

“Dat ging echt supersnel. Een klasgenoot van mij zei: ‘Jij moet hier solliciteren.’ Ik zat letterlijk in de klas toen ik mijn sollicitatie stuurde en de volgende dag werd ik al gebeld. Zo ben ik op de afdeling Chirurgie Traumatologie & Urologie terechtgekomen. Ik heb daar uiteindelijk zeven jaar gewerkt. Het team was jong, gezellig en hecht. Dat maakte het echt leuk om daar te werken. Maar ik wilde mezelf verder ontwikkelen.”

Wanneer begon het te kriebelen om iets anders te doen?

“Dialyse zat eigenlijk al langer in mijn hoofd. Vroeger, in Curaçao, ging ik met mijn moeder mee die iemand begeleide voor dialyse en toen dacht ik: dit is wel echt bijzonder werk. Ik zag een Tour de Franciscus Dialyse voorbij komen en besloot een kijkje te nemen. Ik wist er al een beetje van, maar nog niet hoe het hier écht werkt. Nu, tijdens de opleiding, werk ik vooral in Vlietland, dat is wat rustiger en overzichtelijker, maar straks ga ik rouleren en ook in het Gasthuis werken. Die afwisseling lijkt me juist leuk.”

Een vooroordeel over de Dialyse is dat het werken hier soms saai is. Herken jij dit?

“Nee, helemaal niet. Voordat ik hier kwam werken, leek de Dialyse me juist een heel bijzondere afdeling, omdat het werk zo acuut kan zijn. En dat beeld klopt ook. Je moet continu scherp zijn. Patiënten kunnen ineens een lage bloeddruk krijgen, misselijk worden of flauwvallen. Het kan zomaar omslaan, dus je bent de hele tijd aan het monitoren. Er zijn hier best veel acute situaties. En je werkt met machines, dus er zit ook een technisch stuk in. In het begin denk je: help, al die snoeren. Maar na een paar dagen valt het echt mee en krijg je er feeling mee.”

Wat maakt het werk voor jou zo leuk?

“Vooral de combinatie. Je hebt het technische stuk, het acute stuk én het contact met patiënten. Je ziet dezelfde mensen vaak drie keer per week, dus je bouwt echt een band op. Dat maakt het persoonlijker dan op veel andere afdelingen. Tegelijkertijd blijft het werk afwisselend. Zelfs als iemand stabiel lijkt, kan er ineens iets gebeuren. Bijvoorbeeld: veel patiënten krijgen een lage bloeddruk als ze gaan eten omdat het bloed naar de maag stroomt, dat had ik van tevoren echt niet verwacht. Je blijft dus continu opletten en schakelen.”

Hoe is de sfeer op de afdeling?

“Echt goed. Het team is heel open en behulpzaam. Je kunt alles vragen en iedereen neemt de tijd om je dingen uit te leggen. Dat maakt het als leerling heel fijn. Wat ik ook typisch Franciscus vind: het is gewoon persoonlijk. Iedereen kent elkaar, ook op andere locaties. Dat voelt heel anders dan in een groot ziekenhuis waar je sneller een nummer bent. Hier voel je je echt onderdeel van een team.”

Waarom zouden anderen volgens jou voor de dialyse moeten kiezen?

“Omdat het echt veel leuker en uitdagender is dan mensen denken. Je moet goed kunnen prikken, rustig blijven en niet gaan haasten, ook niet als het druk is. Soms heb je meerdere patiënten tegelijk en loopt het even anders dan gepland. Maar je staat er nooit alleen voor, je doet het echt samen. En je krijgt veel terug van patiënten. Mensen zijn vaak heel dankbaar. Sommigen worden uiteindelijk getransplanteerd en komen dan terug om je te bedanken, soms met gebak. Natuurlijk is het soms ook zwaar, want niet iedereen knapt op. Maar dat hoort erbij en daar leer je mee omgaan. Juist die combinatie maakt het werk zo bijzonder. Dus: kom gewoon een dagje meekijken.”

Ben jij als verpleegkundige toe aan verdieping en de volgende stap? Word dialyseverpleegkundige! Bekijk de vacatures hier en solliciteer voor een opleidingsplek. Liever een kijkje achter de schermen? Meld je aan voor onze Tour de Franciscus Dialyse.

Vacature dialyseverpleegkundige in opleiding