Hier wordt niet gedacht in beperkingen, maar in mogelijkheden

Wat doet de Job Academie en voor wie zijn jullie er?

“Onze doelgroep bestaat uit jongeren tussen de 16 en 20 jaar met bijvoorbeeld een licht verstandelijke beperking, lichamelijke beperking of een vorm van neurodiversiteit, zoals ADHD, autisme of OCD. Ook begeleiden we jongeren met auditieve of visuele beperkingen of met chronische aandoeningen. Wat ze gemeen hebben, is dat ze talenten hebben en graag willen werken, maar soms nét wat extra begeleiding nodig hebben.

In het eerste jaar stroomde al 70 procent door naar een participatiebaan.

Tien jaar geleden zagen we dat veel van deze jongeren uitvielen omdat die begeleiding ontbrak. Franciscus zei toen: ‘Laten we het gewoon proberen.’ In het eerste jaar stroomde al 70 procent door naar een participatiebaan. Inmiddels werken we met veel organisaties samen, maar Franciscus blijft voor mij een bijzondere werkgever. Je hebt hier zoveel verschillende werkplekken, van horeca en logistiek tot de Centrale Sterilisatieafdeling. Daardoor kunnen we echt kijken waar iemands talent ligt.”

Wat maakt jouw werk zo mooi?

“Het mooiste is om te zien hoeveel zelfvertrouwen deze jongeren ontwikkelen. Ze komen vaak onzeker binnen, maar groeien in korte tijd uit tot echte collega’s. Ze dragen een uniform, horen bij een team en je ziet ze letterlijk rechterop lopen. Ook thuis merken ouders het verschil. Jongeren worden zelfstandiger, nemen meer initiatief en krijgen vertrouwen in zichzelf. Dat is prachtig om te zien.”

Hoe begeleiden jullie de jongeren?

“We kijken vooral naar de persoon achter de beperking. Op de eerste dag zijn we continu aanwezig op de werkvloer, zodat niemand zich alleen voelt. Als bepaalde taken spannend zijn, oefenen we die eerst uitgebreid. Daarmee ontzorgen we ook de afdelingen. Collega’s hoeven geen extra begeleider te zijn; dat nemen wij voor onze rekening.”

Heb je een voorbeeld van iemand die dankzij de Job Academie zijn plek heeft gevonden in het ziekenhuis?

“Er zijn er gelukkig veel. Ik denk bijvoorbeeld aan een jongen die begon in de logistiek. Toen hij werd aangemeld, kregen we te horen: ‘Succes, hij praat niet.’ Inmiddels werkt hij hier al jaren en doet hij dat zó goed dat we zelfs managerskwaliteiten bij hem zien. Hij heeft onder andere zelf een magazijn opgezet.

Dat typeert Franciscus: hier wordt niet gedacht in beperkingen, maar in mogelijkheden.

Een ander bijzonder verhaal is dat van een leerling met een tracheacanule. Als die verstopt raakt, moet er binnen tien minuten worden ingegrepen. Daardoor was een reguliere werkplek eigenlijk geen optie. Haar moeder wilde toch graag kijken wat er mogelijk was. Tijdens een stage op de IC ontstond de mogelijk dat zij mogelijk kon gaan werken als afdelingsassistent bij de MDL-scopie een gesprek met de Intensive Care ontstond een andere mogelijkheid: er was op de afdeling MDL behoefte aan ondersteuning. Er werden goede afspraken gemaakt, zodat de IC direct kon helpen als dat nodig was. Inmiddels werkt zij hier al twee jaar met veel plezier. Dat typeert Franciscus: hier wordt niet gedacht in beperkingen, maar in mogelijkheden.”

Wat leren collega’s en de organisatie van deze samenwerking?

“Veel collega’s omarmen de doelgroep. En als er in het begin twijfels zijn, verdwijnen die vaak snel. Deze jongeren zijn enorm loyaal, betrouwbaar en gemotiveerd. Ze laten zien dat een diagnose of label niet bepaalt wat iemand kan. Andersom leren collega’s ook om anders naar talent te kijken. Niet de beperking staat centraal, maar de kwaliteiten die iemand meebrengt.”

Waarom past de Job Academie zo goed bij Franciscus?

“Omdat diversiteit en inclusie hier geen mooie woorden zijn, maar echt worden waargemaakt. Franciscus zet de deuren open voor de hele maatschappij en geeft mensen een kans die die kans niet overal krijgen.

Iedereen kan meedoen, als je maar bereid bent om naar mogelijkheden te kijken.

Patiënten en bezoekers zien hier medewerkers met verschillende achtergronden en talenten aan het werk. Dat is een krachtig signaal. Ik denk dat Franciscus daarin echt een voorbeeldfunctie heeft. Het zou mooi zijn als meer organisaties en ziekenhuizen dit voorbeeld volgen.

Want uiteindelijk is dat de belangrijkste boodschap: iedereen kan meedoen, als je maar bereid bent om naar mogelijkheden te kijken.”